www.bubenstolz.de

Schröder blifft vör een Geschäft stohn ,"kiek mal Hans" seggt he,"n Jack för tein Euro ,'n Büx för föfftein un'n

ganzen Antog för twintig Euro. Nun segg du nich mol, wi Sozialdemokraten doot nix för de lütten Lüüd."

Dor foot em Eichel an'n Ärmel, treckt em bisiet:" Gerd, kumm mit , dat is 'ne Reinigung."

Oh, Fiete, di heff ik ja lang nich sehn. Weerst du verreist? Büstja aver gorni bruun, ganz bleek in't Gesicht."

" Ja, ik harr jo en sworen Unfall. En Reifen is mi platzt" "Wat, an dien nüe Auto?"

"Ja, ik bün över en Buddel fohrt." "Wat? Hest du de denn nich op de Straat liggen sehn?"

" Nu seggen Se mi mal genau, wat mi fehlen deit, Herr Doktor, aver nich op Latienisch, nee, in en kloor un

unverständlich Düütsch." "Se fehlt gornix. Se sünd bloten Super, Freeter un Fuuljack." "Na, denn weet ik jo Bescheed.

Aver dat seggen Se mi nu doch man noch mal up Latiensch, dat ik dat mien Fru vertelln kann."

"Ik heff de Zeitung na Unkel Hermann röverbröcht"sä Herta"Dor weer ja en Stück rutsneden."

"Jo"anter Peter" dat weer en Artikel, över de mien Arvunkel sik blot opregt harr." " Dat is aver nett,

dat du di so ümmer um sien Gesundheit sorgen deist. Wat weer dat för'n Artikel?"

"Mien Hein", vertellt Karla stollt , het sich en Smoking köfft. "Ischa nich möögli," wunnert sik de Else

Hein" Ik kann mi mi'tn Normann, mit'n Türken, mit'n Spanjolen, mit'n Italjener, überhaupt mit all de Nationen verstännigen, natürlich: se möt dütsch snaken.

Du" Vadder, uns Mudder de schall sik aver wunnern, wat ik mi för ehr to'n Burtsdag utspekeleert heff."

" Na,dat ward woll'n hellsche Överraschung warrn, Jung. Wat hest du denn?."

Weetst wull, ik schriev an den Adebor, he schall uns en lütte Süster bring'n. De legg ik den in min oln Kinnerwagen

Dat is lang Tiet her , dar hett de Herrgott dat Land makt. Un den annern Dag , dar het he dat Water makt.

Dat Water is rund um de Welt twüschen dat Land dörgan ur is ok in Ostfrieland an den Diek kamen.

Dar weer dat Water neeschierig un hett dar'n beten övern Diek röverkeeken un up eenmal hett dar'n een

Ostfrieesenminschen staan. Hotz verdammt, wat hett dat Water sick verjagt!!!! Dat is gau wedder

Un nu kummt dat Water tweemal an'n Dag un kickt to, off de Ostfreesen noch dar sind und büxt denn

Wi legen in'n Haben an'n Pier un harrn dat Schipp an de Pahlen vertäut. Wi weern op Landgang.

Blot Hein Maat harr Wachdeenst un muß an Bord blieven. He weer uns Utbillungsleiter un weer teemlig

streng mit uns. He weer blot so um 1.55m groot un wur bi dat veel verspott. Meist rächt he sik aver. Hein stunn

So keem wi düsse Abend en beten antüddelt op de Pier un gung na dat Schipp, aver wi harn Hein Maat översehn,

de dor ant Fallreep stunn. He reep uns trüch un fragt uns, worum wi nich , as dat Vörschrift weer, gröt harrn?

DE PINGSTTOUR

To Pingsten, ach wie scheun, - wenn de Natur so greun,
un all'ns na buten geiht, dat is een wohre Freid!
besünners vör de Göörn, - de heurt man räsoneern:
Weur Pingstn doch erst bloß- denn goht wie los!
Kümmt nu Pingstobend ran, - denn geiht'n Leben an,
de Mudder seept de Görn - vun achtern un vun vörn,
sünds wuschen nu un kämmt, - denn kreegt se`n reinet Hemd,
un denn geiht mit Gejuch - rin in de Puch!
De Vadder nu ton anner'n Morg'n - deit sick mit Proviant versorg'n:
Eier, Käs, Wust un Schinken, - ook verschiedenerlee to drinken.
Dormit keen Minsch de Tied verslopt, - treckt he noch den Wecker op,
un anner'n Morgen gegen soß, - dor schippert los de Troß.

De Vadder geiht voran, - een witte Maibüx an,
sien Jung kummt in de Mitt, - natürlich ook in Witt,
dorbi hebbts op den Kopp - een fien'n Strohhoot op,
all'ns sauber un mit Schick, - grood wie gelickt.
Un nu kummt achterher - mit't allerlüttste Göör,
in groot'n Kinnerwog'n - de Mudder angeschob'n.
De Dochter mookt den Sluß, - stolt, voller Hochgenuß,
in Arm mit ehren Freier, - een Piependreiher.
Een jeder, wehrnd se nu marscheert, op eeg'ne Fuust sick amüseert:
De Vadder vör, de kippt sick een, - de Jung dor achter grapst Sireen,
de Mudder mutt so in' Gedräng'n - den Lüttsten öfter dreug mol legg'n,
dat Liebespoor kummt achterher, de snackt von em un ehr.

So geiht't bitt Quellndol, - dor leggt man sick nu dohl
in't scheune weeke Moos, - nu geiht dat Futtern los.
Een jeder matt un meud - langt no de Bodderbreud,
se fallt doröber her - grood as so'n Bär.
Dormit dat beter rutscht, - ward ut de Buddels lutscht,
de Vadder un de Söhn, - de hollt sick an den Kööm,
un ook de Piependreiher - is op den Buddel Freier,
de Dochter un de Froo - mookt't ebenso.
Bi lütt'n ward de Krom fidel, - man heurt jem sing'n ut vuller Kehl:
Vun Edelweiß, de Wacht am Rhein, de Fischerin un Komm' Se rein!
De anner Siet de blarrt jedoch: Lebt denn meine Male noch?
Im Grunewald ist Holzauktion! Un denn noch Revolutschon.

Op eenmol, wie gemeen, - ehr eener sick versehn,
dor kummt vun boben dohl - een Regen kollosol!
De ganze Minschenschwarm - de kummt nu in Marm,
de Froonslüd kriescht un jucht, - de Mannslüd flucht.
De Vadder springt nu op, - glitscht ut unfallt dorop
grood op den Kinnerwogen, - de kippt un fallt in Groben.
He mit sien witte Büx - recht in so'n deebe Pfütz,
mitsamt dat lüttje Göör, - wat een Malheur!
Een jeder socht nu Schutz to finn', de Minschen rennt dorch dick un dünn,
de Mäkens un de Froons vorop mit all' de Röck' hoch boben Kopp.
De Anblick is sehr int'ressant! Worum, dat liggt klor op de Hand:
Bi sowat kriggt man, wie ick meen, verscheedenerlee to sehn.

Na endlich, no den Suus, - dor geiht dat nu to Huus,
de Vadder un sien Söhn - sünd nüdlich antosehn,
de scheune witte Büx - süht ut wie Stebelwix,
de Strohheud sünd so slapp - wie oles Papp.
De Brögam un de Brut, - de seht erst lecker ut!
De harr'n, wat sull'n se mooken, - sick beid' in't Hei verkropen.
Dat allerlüttste Göör - weur dorchnatt dör un dör,
de Mudder weur so natt - as wie so'n Katt.
De een schuwt achtern annern her grood wie de Geus, se könt nich mehr!
Un dorbi alle Ogenblick verswind mol eener achtern Knick.
Grood wie gerädert un half dood kummt se denn endlich an de Bood.
So ward in Hamborg Pingst'n fiert un sick fein amüsiert.

Dat gifft in't Plattdüütsche en barg putzige Snäck, dor stickt uns Humor binnen. Wat dor alleen öber dat so

Ik straaf mien Froo mit gode Wöer, sä de Snider, dor smeet he sien Froo de Bibel an' Kopp.

" Dat rüükt hier nah Menschen", sää Hannes , as he an 't Schiethus keem .

" Dat is nich alles Melk, wat von de Koh kummt", sää Lydia, dor harr se in Kohschiet pedd.

" In Kööm versuupt mehr Menschen as in Water" sää Peter "denn Beer makt unklook, awer Kööm makt bloots besapen."

	free hosting image hosting hosting reseller online album e-shop famous people